آموزش وردپرس
خانه / دبیرخانه ها / آموزش / همرکاب از منزل تا محل کار

همرکاب از منزل تا محل کار

 آشتی و همرکابی مردم با طبیعت و سلامت  به وسیله ی ” نقلیه ی سبز شهری ”  محیط زیست و سلامت همگانی پایدار خواهد ماند.

1

امروزه در دنیا “دوچرخه برای کار” به واقعه ی یک فرهنگ عام تبدیل شده است که تمامی آحاد جامعه جهت سپری نمودن امورات کاری خود در حومه ی شهری از آن بهره مند خواهند شد . “فرهنگ استفاده از دوچرخه برای کار” ، یکی از موثر ترین و اساسی ترین راه حل هایی است که میتواند در امر کاهش آلودگی هوا ، فرکانس صوتی اتومبیلها ، ترافیک و کم تحرکی جسمی تاثیر گذار باشد . برای ایجاد تحرک سالم و تامین محیط زیست سالم ، بایستی همگان ” فرهنگ استفاده از دوچرخه ” را بعنوان سرمشق روزانه ی خود قرار دهند.

با پیشرفت روز افزون در فناوری امکانات نقلیه و اشباع آن در جامعه ، مردم برای انجام رفت و آمد خود از خودروی شخصی استفاده میکنند که همین امر موجب شده ” گازهای انتشار شده ی دی اکسید کربن CO2 ” از اتومبیلها در هوای پاک اشباع شود و سطح سلامت جامعه را به خطر بیندازد . اتومبیلهای سواری و تک سرنشین بعلت ارزان بودن در قیمت آن موجب شده که در ایجاد تراکم بیش از حد ترافیک شهری تاثیر گذار باشد . و مردم از خدمات نقلیه ی شهری همانند ” تاکسی ، مترو ، اتوبوس و دوچرخه  ” فاصله بگیرند .  با وجود پیشرفت زمان ، شرایط کنونی تا آینده ای نه چندان دور ” اکوسیستم واقع در محیط زیست ” را تهدید خواهد کرد و موجب بروز ” آلودگی هوا ، تغییرات اقلیمی آب و هوا و مشکلات تنفسی قلبی و ریوی ” خواهد شد .

  در برخی از شهرهای کوچک و بزرگ موقعیت جغرافیایی آن از لحاظ ” فراز و نشیب”  متفاوت میباشند . به خود خواهیم گفت که دشوار است در خیابانهایی که شرایط سرابالایی دارند رکاب زد. حتی بعضی مواقع در فصل گرم و سوزان تابستان این شرایط سخت تر هم خواهد شد .  اگر بخواهیم با روحیه ای بانشاط و علاقمند به فرهنگ دوچرخه سواری خیره شویم خواهیم فهمید که نه تنها فرهنگ استفاده از دوچرخه ، بلکه با پای پیاده هم بخواهیم راه برویم دشوار است غافل از آن است که بغیر از پا برای راه رفتن ، هیچکدام از اعضای بدن نمی تواند کار را برای راه رفتن و پیاده روی مهیا سازد . در اینجا متوجه خواهیم شد که پای انسان تنها مرکزیست که میتواند به انسان هیجان و نشاط بخشد و رگ های قلبی و مغزی به آن نیز متصل شده است . پس راه رفتن اجباریست و انسان به آن  عادت نموده است . اگر حتی یک قله یا کوه بلندی هم در جلو او قرار گیرد ، با چشمداشتی از نشاط و علاقه به أن بنگرد میتواند بلندای  آن را  بپیماید.

هیچ تفاوتی مابین پیاده روی و دوچرخه سواری نیست هردو بایستی با (پا) راه رفت و رکاب زد. خلق و خوی انسان طوریست که میتواند با “محیط ،‌شرایط و اجسام ” سازگار شود . سازگاری با امکانات و شرایط یکی از راههای موفقیت است . اما سازگاری با فرهنگ استفاده از دوچرخه نه تنها موفقیت در سپری نمودن امورات کاری در حومه ی شهری است بلکه انسان را به طبیعت و جهانگردی سازگار میدهد . و همین خلق و خوی سازگاری ” تامین سلامت جسم و روان “‌را نیز تقویت میکند.

فرهنگ دوچرخه سواری در حومه ی شهر  برای انجام امورات کاری بایستی با همان پوشش لباس کاری صورت گیرد نه با لباس ورزشی ، در قالب ورزش این فرهنگ به تفریح  تبدیل شده و سپس در قالب تفریح نيؤ خواهد ماند . برای پوشش بدن به ” پیراهن ، کت ، شلوار و کفش ”  نیاز است . که بدن انسان را از سرما ، گرما و هنجار اجتماعی از لحاظ پوشش و حجاب نگه میدارد  اما برای “سلامت محیط زیست ، جسم و روان و کاهش ترافیک ” به فرهنگ استفاده از دوچرخه برای کار در حومه ی شهر نیاز است .  آشتی و همرکابی مردم با طبیعت و سلامت  به وسیله ی ” نقلیه ی سبز شهری ”  محیط زیست و سلامت همگانی پایدار خواهد ماند.

2

 

درباره ی همرکاب آشتی

همچنین ببینید

Banner

برگزاری ورک شاپ ترویجی توسط همرکابان سبز سایکل توریست از شهر مشهد

همرکابی سبز یک خانواده سایکل توریست مشهدی به دور ایران در راستای ترویج فرهنگ دوچرخه …

یک دیدگاه

  1. سایتتون فوق العاده هست آفرین دارید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *